Wednesday, August 18, 2010

T.I. - Easy to Scare (Urban Legend Bonus Track) (Lil' Flip Diss)



Download

Tuesday, August 17, 2010

Monday, August 16, 2010

 
When  your heart touch other soul, there is no room for sadness, because love in your heart is the best medicine. Long distance friendship might be established with the help of  IT, especially through net facilities. The friendship also might be closer between friends resided in a far away, compare to our closer relatives, closer in term of time and space, physically.


No wonder if chatting in the net without face to face, people tend to tempted to talk about secret personal matters then with someone or close friend physically nearer.

Let us see photo above, what is your instant comments or thought. when see the picture.  My first  impression  and reaction is laugh out loud, LOL and never stop laughing until my stomacth ache. The same reaction happened when this lady in the photo, without any hesitation posted the pic and send it instantly to her best friend, a netter far away in Jakarta.

Why she volunteered to do that, because they like each other, they suupport each other like they did in the net so many times before. Yes not so long ago they met once for a while in a noodle shop in Jakarta. But since then they become closer, almost in every day they contact, say hello, joke and everything happeneded in daily life.

She was in handling proces by a beautician  in Perth, Australia when her  BB ring,. In the monitor  show up  a  accostume's name, Rian Garyati from Jakarta. Nana said :"Sorry I couldn't chatting right know, I will read your poem soon", she said politely. Rian known as poem's queen, posted poems regularly and endlessly in FB. At that moment her beloved  son, Nate shot a pic (above). Without any hesitation  Nana push the button right away, send to Rian. Since then many people had the opportunity to acces, to see the pic..

Nana & Rian in the 1st met


Rian, the same narcists lady who always posted  all kind of styles of pics in her FB account, but never before posted a crazy pic like Nana  did. A  second after pic show up, Rian can't hold it any longer  and break LOL.
So on a whole saturday afternoon August 14, Rian's fingers never stop hitted the computer  pad, typed funny messages. Even more, rushed to dial Nana phone : " I dial long distance call just to let you hear my laugh, my LOL" she said.

Another comments in Nana box written :" We are really crazy, this minutes today I made never ending laugh, just like a ghost". She repeat the similar remarks again and again to show how narcists is the idea of posting such as extra ordinary pic.

Nana explanied what are she is doing to her face :" In order to relaxacing  my tired eyes, fresh  cheeks" , she said. Face treatment using a traditional ingredients in modern technology in beauty handling busineses.

Nana's first cousin, Anny Kencana surprised to see the pic in the first place and agreed with Rian by saying: : "Its a very special pic, a nicest photo in all family's albums", she said praise the pose  Nate snapped it. Her hubby  saw the pic  with big smiles, laughing without any objection, he didn't care at all.

Return messages, narcistics, funny, emotions, happy, sad were common behaviour in their relation through the net., daily basis. Whatever come to their mind - especially  Rian, the poem's gueen - instantly show up in the monitor.

Initially Nana saw her own pic in BB, a small gadget monitor, not took her special attention. But after sitting behind the computer, she was wonder, unbelieveable,. "Look just like an alien" she wrote in her account later. At that time, she think it is ok to make a friend happy, to lift up friend's soul in facing life, a sacrifices for the sake of a friendship, a new friend but a real one more than an old friend.


Actually, they expect me to joint the joy moment, to share LOL together, as we did regularly far before this rare event.  I read  their message asking my whereabout.Usually we return messages politely,  no  offends, sharing what happened that day,  in happy environment.

Unfortunately, I had something to do the whole afternoon. But soon in early evening, I turned the lap top and saw unbelieveable pic,  two eyes covered by two slices green fruits.
My instant question is : "Na, its really you ?".

Rian share the happy moment with her family, her hubby and son, they gave a big smile too and wonder how close both of them. Rian have a plan in mind  that one day will fly to the south, to Perth to meet her soul and love net's friend, a real friend indeed.

Sunday, August 15, 2010


Quem me conhece sabe das inúmeras declarações de amor que já fiz ao Quilombo Urbano especialmente em minhas canções. O Q.U. é pra mim tudo aquilo que P.R.C. também expressa na belíssima canção “Família”. Mas, meus amores e paixões, além de minha esposa, filhos e parentes, não param por ai.

Hoje me orgulho de estar igualmente militando no PSTU do Maranhão, isso não só pelo fato de ser candidato a vice-governador, pois num partido revolucionário ser candidato não é sinônimo de status, é de desafio, mas por saber que estou num partido que honra a minha trajetória de vida e de militância política tanto quanto o Quilombo Urbano honrou ao longo de mais de 20 anos. Como diz meu irmão camarada Marcos Silva “O PSTU não é só um partido da ficha limpa, mas da bandeira também” e é verdade, Marcos.

Numa sociedade onde prevalece o individualismo, como principio supremo do capital, nossos militantes não falam e não aparecem como seres atomizados, não prometem como fazem os “salvadores da pátria”, não dizem “no meu governo eu vou fazer isso e aquilo”. Nossos militantes defendem um programa construído pela experiência e necessidades concretas de nossa classe, um programa que só poderá objetivar-se se a classe trabalhadora tomar de fato como SEU. É isso que me apaixona no PSTU. Meu partido não está acima da classe, assim como nenhum de nossos militantes flutuam acima do partido.

Para nós a palavra "Partido" significa tomar posição pela classe trabalhadora contra a burguesia, significa estar na luta com os negros, com as mulheres e demais setores oprimidos e explorados da sociedade. Partido para nós é coletividade; é o intelectual coletivo de nossa classe. Para os outros, Partido é mesmo sinônimo de colcha de retalho onde prevalece o nome dos candidatos, onde os mais ricos aparecem acima do coletivo, onde o parlamentar não milita, manda, não convence, impõe. No meu partido o “centralismo democrático” é expressão da equidade na coletividade. No olhar camaleônico dos outros Partidos, “povo”, em época de eleição, se transmuta em “eleitores”, para nós o “povo pobre” continua sendo classe trabalhadora.

Os outros partidos disputam votos, ou melhor, compram votos, nós disputamos a consciência de nossa classe. Meus irmãos militantes não sentem vergonha de dizer que são socialistas, não rebaixam o programa e o discurso para ganhar votos. Meu partido é eco-socialista, mas não se alia nem com “Verdes”, nem com “Tucanos” e nem com aquela estrela que capital ofuscou. Meu partido também não aceita dinheiro de empresários, meu partido não é mercadoria.

Tenho orgulho de ser de um partido de muitos intelectuais que humildemente e apaixonadamente defenderam como candidato a presidente da república um operário que nunca frequentou as salas das universidades; em meu partido os “Zés” são respeitados e valorizados. Mas, Zé Maria de Almeida não é um operário qualquer, ele é um daqueles que militou e foi preso juntamente com o ex-operário Lula, que com ele ajudou a fundar o PT e a CUT, mas que diferente de Lula e de muitos outros preferiu abrir mão do PT e da CUT a abrir mão da defesa dos interesses da classe trabalhadora. Meu partido no Maranhão também tem um candidato a governador que é “peão”, que pra burguesia é “osso duro de roer”, o camarada Marcos Silva, assim como muitos de nós espalhados pelo Brasil afora. Minha vice-presidente é negra, é nordestina, é maranhense e, acima de tudo, é de luta.

Meu partido é assim, com defeitos, é claro, mas com militantes orgulhosos e apaixonados, um partido que honra a bandeira que empunha por que empunha uma bandeira que tem honrado a trajetória da classe trabalhadora na luta pela construção do socialismo nesse país. Meu partido, repito, é oPSTU.

Hertz Dias- Militante do Quilombo Urbano e candidato a vice-governador do Maranhão pelo PSTU.

Friday, August 13, 2010

Do blog do JUIZ GERIVALDO NEIVA



Em busca de um Direito da Libertação


Há um desafio para juízes e juristas em geral que se queiram colocar ao lado das maiorias oprimidas, como colaboradores do projeto histórico das classes populares.

Como fruto desta aliança, delineia-se um novo papel no qual se verá:

- juízes e juristas aceitando a provocação de uma nova leitura da lei, de uma desmistificação de seu pretenso papel de harmonia social numa sociedade desarmônica e visceralmente opressora;

- juízes e juristas recusando a suposta neutralidade da lei e de seus agentes, neutralidade que cimenta e agrava as injustiças estabelecidas;

- juízes e juristas comprometidos com o futuro, não com o passado; com a busca apaixonada da Justiça, não com as cômodas abdicações; com a construção de um mundo novo, não com a defesa de estruturas que devem ser sepultadas;

- juízes e juristas atentos aos gemidos dos pobres, insones ante o sofrimento das multidões marginalizadas;

- juízes e juristas que morram de dores que não são suas, profetas da Esperança, bem-aventurados por terem fome e sede de Justiça;

- juízes e juristas que nunca lavem as mãos, em tributo à omissão, mas que desçam ao povo, que sejam povo;

- juízes e juristas, operários do canto; crentes da utopia que a força do povo constrói;

- juízes e juristas que se recusem a colocar amarras, impedir vôos, compactuar com maquinações opressivas;

- juízes e juristas que abram as janelas ao Amanhã e construam, sem se deter ante martírios que lhes impuserem, o Direito da Libertação.

(Herkenhoff, João Batista. Como Aplicar o Direito. 11ed. Rio de Janeiro: Forense, 2005. p.136.)






SATU

Ditepian telaga kau biarkan aku diam dan membisu
Agar aku hening dan merasakan
Bahwasanya hidup itu tenang bagai telaga yang dalam
Ketika gelombang katamu
Kita tak akan mampu merasa
Dan katamu
Aku hanya bercakap cakap dengan gelisah
Di tepian telaga, air mataku menetes
Dan ku katakan
Andai saja

DUA

Di tepian telaga kau bisikkan kata di telingaku "Kau gila"
Aku melirih dan tersenyum
"Ya..aku gila karena aku mampu merasakan kamu.."
Di tepian telaga air mataku terbawa mimpi
Hilang dan tak pernah kembali


TIGA

Ditepian telaga ada kisah tertinggal
Risalah hati yang bisu
Sesungguhnya tiada apa diantara kita
Aku hanya syair yang tersesat
Aku bukannya cerita hati
Dan kau juga bukan apa apa lagi
Kita adalah sepasang Hati yang terlalu sempurna,
disentuh Dosa
Tiada apa antara kita
Hanya syair usang yang lelap dalam mimpi
Ditepian telaga kita berjanji
pergi dan tak akan kembali
Karena kita adalah Kasih sayang yang tiada bersyarat
Sungguh hanya Kasih sayang


EMPAT

Di tepian Telaga hati mulai melamban
Tidak lagi bergemuruh
Rupanya waktu menyinarkan kelembutan kembali
Yang pernah ada dulu
Semua akan baik baik saja, seperti
Kisah sukacita yang selalu dibisikkan ketika malam hari
Di tepian Telaga kau duduk manis dan  tersenyum
Tertawakan aku
Dari dasar Telaga yang tenang dan dalam
Bisikku :
Pergilah, waktu telah cukup untuk kita saling diam

LIMA
Ketika itu di tepian Telaga kita berjumpa
Aku menangis memelukmu dan berbisik
"Maafkan aku tak melihat dan mendengar apapun kata darimu
Tetapi kekasih aku merasakanmu tajam 
Sungguh rindu itu hadir
dan bersemayam di hati selalu
Dan seketika kita pun meyakini Kasih sayang itu ada

ENAM
Di tepian telaga aku berdendang riang
Kau menatap dan melugu tertawakan aku
Sesungguhnya aku malu  
Binar mataku mengajakmu berdansa
Kau masih belum bergerak
Aku bergoyang manja dan riang
"Kekasih apa yang kau malu"
Tak ada orang disini, hanya kau dan aku
Hmm bisikmu...sudahlah aku tak biasa
Rupanya ada sipu yang kau simpan
Aku tak peduli dan tak malu lagi
Aku gembira dekatmu dan hanya itu yang aku tahu


TUJUH
Di tepian Telaga kau selimuti aku
Menutupi semua gelora rindu
yang lama kusimpan dalam sipu malam
Kau bercerita tentang Diam yang indah
Diam yang simpankan kasih sayang berpagar mimpi
Desahmu lirih :
"Diam dan merapatlah pada hidup berkebaikan"
Semua telah menjadi sederhana
Ketika kau tahu aku menyayangmu
Walau dengan cara yang mungkin tak kau pahami


Kekasih aku menyeka air mata haru
Bersembunyi dalam selimut kata
Aku mulai mengeri, bagaimana
Kasih sayang yang tak besyarat antara kita
Hmmm, kau berbisik kembali :
"Kekasih jangan menangis lagi"
Karena mimpi kita adalah 
kesempurnaan Kasih sayang
Bukan selimut yang bisu lagi

DELAPAN
Di tepian Telaga kau buatkan aku ayunan rindu
Yang berayun lamban dan penuh kasih
Tak lagi bergejolak
Bias rasa tak lagi kusenandungkan
Akupun telah membisu tersipu
Lirihku :"Kekasih
Ajarkan aku tenang"
Agar kasih sayang kita tak gelisah lagi
Sempurna dalam denyut nadi
Hmmm, kau tetap ayunkanku lembut dalam diam
Seakan menyimpankan rahasia jiwa
Yang tak pernah aku tahu
Tapi sungguh aku tak peduli lagi
Karena ada kisah mimpi indah
Di tepian Telaga sampai akhir zaman

SEMBILAN
Ditepian telaga kau cerita tentang Negeri di atas Awan
Katamu banyak bintang yang penuh kasih sayang
Disana semua sederhana 
Hanya kebaikan dan senyuman
Katamu disana segalanya tenang
Hanya sepotong rindu yang berayun dalam senyuman
Jikalau mimpi masih jelas tergambar 
Bawa aku serta kenegeri Awan
Dan takkan kulepaskan  sedetik hela nafaspun
Tanpa hatimu yang berkasih sayang
Ditepian telaga hanya ada aku, segores syair
Yang akan tertulis sampai akhir zaman

Jakarta, 16 Augustus 2010 by KDS
KDS (Kidung Dalam Senyuman) karya Rian Garyati





Thursday, August 12, 2010

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FREE HOT VIDEO | HOT GIRL GALERRY